Mijn honden

Voorstellen: Mijn Lancashire Heelers

De meeste mensen verwachten dat ik grote honden aan mijn zij heb, maar niets is minder waar. Ik heb graag mijn honden binnen en mijn man wil geen grote honden in huis, dus de zoektocht naar een mooi klein ras dat bij ons past was begonnen. Dat viel nog niet mee kan ik zeggen!
Uiteindelijk viel mijn oog op een hond in een boek over hondentrimmen en het uiterlijk sprak mij meteen aan. Maar aangezien uiterlijk lang niet alles is, ben ik mij gaan verdiepen in het ras.
Ik werd prettig verrast… een herdershond, dus hij wil graag luisteren en leert makkelijk, ideaal voor mijn man die niet opgegroeid is met honden. Maar ook een werkhond met Terriërbloed en karaktertrekken die uitdaging bieden, perfect voor een persoon zoals ik.

De Lancashire Heeler is de kleinste in de rasgroep herdershonden en is vroeger ontstaan uit kruisingen van de Welsh Corgi met de Manchester Terriër. Hieruit ontstond een echte werkhond, gemaakt om vee te drijven.

Alle foto’s in dit bericht zijn van mijn eigen honden.

• Lady Dana
  Black and tan teefje, geboren op 11-10-2009. Ze is de dochter van de roedelleidster en dat merk je terug in haar karakter, ze is kalm en stabiel. verder is ze meer een mensenliefhebber dan een hondenliefhebber, ze zal niet met honden buiten de roedel spelen. Verder is ze waaks en jaagt ze graag op katten en kleine knaagdieren.
• Eddie
  Liver and tan reutje, geboren op 08-03-2010. Eddie is wat onzekerder dan Dana, maar heeft een hond eenmaal zijn vertrouwen gewonnen, dan wil hij niets liever dan spelen! Hij heeft een wat grote mond, is erg waaks en laat graag van zich horen.

Informatie over de Lancashire Heeler:

Afkomst van de Lancashire Heeler:
De Lancashire heeler is afkomstig uit Lancashire, een streek iets ten Noorden van Liverpool en Manchester in Groot Brittannië. In documenten komen we ook de naam Ormskirk Heeler tegen, naar een plaats in Lancashire. Het ras stamt uit de 20e eeuw.

Geschiedenis van de Lancashire Heeler:
Waarschijnlijk is dat een dergelijk type hond al in de 19e eeuw werkte met vooral koeien. Aannemelijk is dat de Welsh Corgi Cardigan heeft bijgedragen aan het uiterlijk van het ras, maar ook de Manchester Terriër wordt in dit verband genoemd.

De Lancashire Heeler werd gebruikt om koeien te drijven, bijvoorbeeld vanuit de haven naar de slachterijen. Hieraan dankt hij zijn bijnaam “butcher’s dog”. Bepaalde veedrijvende honden noemden men Heelers. Hun manier van drijven is het bijten naar de hakken van de koeien (eerder knijpen om het vee niet te beschadigen), om vervolgens weg te duiken. In de volksmond werd hij dan ook een “nip ‘n duck dog” genoemd. Voor dit werk had men honden nodig die laagbenig waren en beweeglijk, snel en wendbaar, zodat ze makkelijk de trappen van de koeien konden ontwijken. Met de opkomst van de treintransporten verdween de Lancashire Heeler naar de boerderijen, waar hij zich nuttig maakte met het vangen en doden van klein ongedierte zoals ratten, muizen en konijnen.

In de jaren ’60 begonnen enkele mensen zich voor het ras te interesseren, wat ertoe leidde dat het in 1981 door de Kennel Club werd geaccepteerd als ‘pedigree dog’. In 1984 werd het stamboek gesloten en konden ongeregistreerde honden niet meer in de populatie worden opgenomen. Buiten Engeland zijn in Scandinavië belangrijke populaties aanwezig, in andere landen is het ras nog onbekend.

De eerste Lancashire Heeler kwam in 1998 naar Nederland, er zijn sindsdien nog niet veel honden bij gekomen. Ze worden sinds 1 november 2009 als ras erkent door Raad van Beheer in Nederland en de Winnershow 2009 had de primeur met de eerste tentoonstelling voor de Lancashire Heeler, om het ras voor te stellen aan het grote publiek.

Gebruik / Werkeigenschappen van de rashond:
Goede veedrijver, maar toont een terriërinstinct (jachtinstinct) naar konijnen, ratten en muizen. Eigenlijk is de Lancashire Heeler alleen geschikt voor het werk met koeien. Voor schapen, geiten en paarden werkt hij te fel.

Algemeen voorkomen:
Een kleine, krachtige, stevig gebouwde werkhond die alert en energiek is.

Gedrag / Karakter / Temperament:
Moedig, vrolijk, aanhankelijk aan zijn eigenaar.

Opvoeding:
De Lancashire Heeler is erg leergierig, maar test graag uit hoe ver hij kan gaan. Doordat hij zo slim is, leert hij ook snel minder prettig gedrag aan. Zeer geschikt voor hondensporten, actieve hond met veel behoefte om lichamelijk (wandelen e.d.) en geestelijk (trainen, spelletjes) bezig te zijn.

Gezondheid van de Lancashire Heeler hond:
Over het algemeen is de Lancashire Heeler een gezond ras, ziekten komen weinig voor. Echter zoals bij alle rassen het geval is, heeft ook dit ras te kampen met enkele erfelijke aandoeningen. Een jaarlijks oogonderzoek door een gespecialiseerde dierenarts is aan te bevelen.

Rasspecifieke ziekten:
Patella luxatie (dit komt bij veel kleine rassen voor).
Oogziekten:
Primaire Lens Luxatie (PLL), DNA test beschikbaar;
Colly Eye Anomalie (CEA), DNA test beschikbaar;
Persistent Pupillary Membrane (PPM);
Erfelijke cataract.

Dit is een foto van het nest van Eddie, met hem zelf op de voorgrond. Hij heeft nog drie broertjes en één zusje. Dana heeft twee broertjes uit haar nest.